سلام ميكنم به تمام شما مهربانان

سلامي به گرماي وجود عشق

سلامي به وسعت آسمان

سلامي به تعداد ستارگان

سلامي به زيبايي پر شاپرك

سلامي به رنگارنگي رمگين كمان زندگي

سلامي به عطر خوش زمين

سلامي به شور و شوق موج دريا

سلامي به اندازه دنيا

سلامي به زيبايي فردا

سلامي به روشنايي خورشيد

سلامي به سكوت و تاريكي شب

سلامي به پهناي وجود دل

سلامي به درب هاي عاشق منزل

سلام...  سلام...  سلام...

  یار من وقتی که شیرین بود فرهادم نکرد

بر بیابان رفتم و چون آسمان غوغا زدم

عاقبت دلدار من گوشی به فریادم نکرد

در جهان هر دم به ملک درد طوفان می وزد

تک شدم در دار غم آزاده ای شادم نکرد

قلب من در آتش هجران عجب مردانه سوخت

مردی از این بند و دام تیره آزادم نکرد

آن چنان سوخته ام در عطش دیدارت
که دگر در همه عالم نتوان یافت مرا

در انتظار خوابم و صد افسوس
خوابم به چشم باز نمیاید
اندوهگین و غمزده می گویم
شاید ز روی ناز نمی اید
چون سایه گشته خواب و نمی افتد
در دامهای روشن چشمانم
 می خواند آن نهفته نامعلوم
در ضربه های نبض پریشانم
مغروق این جوانی معصوم
مغروق لحظه های فراموشی
مغروق این سلام نوازشبار
در بوسه و نگاه و همآغوشی
 می خواهمش در این شب تنهایی
با دیدگان گمشده در دیدار
با درد ‚ درد سکت زیبایی
سرشار ‚ از تمامی خود سرشار
می خواهمش که بفشردم بر خویش
بر خویش بفشرد من شیدا را
بر هستیم به پیچد ‚ پیچد سخت
آن بازوان گرم و توانا را
 در لا بلای گردن و موهایم
گردش کند نسیم نفسهایش
نوشد بنوشد که بپیوندم
با رود تلخ خویش به دریایش
وحشی و داغ و پر عطش و لرزان
چون شعله های سرکش بازیگر
در گیردم ‚ به همهمه ی در گیرد
خکسترم بماند در بستر
 در آسمان روشن چشمانش
بینم ستاره های تمنا را
 در بوسه های پر شررش جویم
لذات آتشین هوسها را
می خواهمش دریغا ‚ می خواهم
می خواهمش به تیره به تنهایی
 می خوانمش به گریه به بی تابی
می خوانمش به صبر ‚ شکیبایی
لب تشنه می دود نگهم هر دم
در حفره های شب ‚ شب بی پایان
او آن پرنده شاید می گرید
بر بام یک ستاره سرگردان 

عشق را در نهان جويند

در سر و دست و پاي ما

در هوا و زمين جويند

چه كسي بود كه گفت زمستي

ديوانگان عشق را جويند

ز دهانش بگيريد طلاي گران

چون راست گفت كه ديوانگان جويند

گر عاشق شد كسي ديوانه اي بس نيست

گر طلب كند عشق را ديوانگي جويند

گر دلت طلب كند عشق را ز جسم و جانت

دل و جان ، روح و روان و همه هستي جويند

گر زمن پرسي عشق چيست تو عاشق كيست

گويم عشق خدايست كه همگان جويند

عشق جز آن كس نميتوان باشد

چونكه نخواهد بود در ديدگان ولي دلان او را جويند

عشق چيزيست كه دست نيافتني باشد

پس تا هميشه او هست و همگان جويند...

چه قدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزني اما وقتي ديديش هيچ چيزي جز سلام

نتوني بگي....

چه قدر سخته وقتي پشتت بهشه دونه هاي اشک گونه هاتو خيس کنه اما مجبور

 باشي بخندي تا نفهمه هنوزم دوسش داري.......چه قدر سخته

ذهنم را بخواني

اشکم را ببيني

صدايم را بشنوي

صدايي را که تو در من خفه کردي

آن صداي خفه روزي به تو خواهد گفت
                  

دوستت دارم